İsraf ile müsrif kelimeleri Arapçadır ve dilimize Arapçadan geçmiştir. Anlamları israf; Lüzumsuz yere tüketmek demektir. Müsrif ise lüzumsuz yere tüketen yani israf edendir.
Dikkat ettiyseniz son zamanlarda 21. Yüzyılın gıda yüzyılı olacağına dair birçok yazılar yazılıyor ve konuşmalar yapılıyor. Bunların birçoğu doğru ancak gelecekteki 50 yıl için.
İstatistikler günümüzde dünya üretiminin, Dünya nüfusuna yeteceğini gösteriyor ama Afrika da birçok insan dahası çocuk açlıktan ölüyor, birçok bölge sefaletle boğuşuyor.
Dünya da her gün binlerce ton gıdanın hiç dokunulmadan çöplere gittiğini (üretim tarihi geçmesi, kullanmadan atmak) biliyor muydunuz? Daha bir parçasını tüketip gerisini atmayı dahil etmiyorum.
Evet, kapitalist ekonomi sayesinde bu gün parası olan istediği şeye istediği an ulaşabiliyor. Çok güzel itirazımız yok. Ancak bu bolluk ve tüketim çılgınlığının yanında birçok insanında yiyecek ekmek bulamadığını düşünmek lazım. Peygamberimiz a.s. komşusu açken tok yatan bizden değildir demiştir.
Dünyanın bir kısmı obezite (aşırı kilo) ile mücadele etmeye çalışırken bir kısmı da aç kalmaya mahkûm edilmiştir.
Bir gazetecinin, açlıktan akbabadan kaçamayan bir çocuğa yardım etmediğini daha sonra o çocuğun, o akbaba tarafından öldürülüp yenildiğini öğrenince intihar ettiğini okudum. Bizlerde müsriflik yapmadan önce yaşadığımız Dünyada gerçekten açlıkla yüz yüze olan insanlar olduğunu düşünelim.
Nevzat abimizin yazdığı yazıda ülkemizde de bebeklerin açlıktan öldüğünü içimiz sızlayarak okuduk.
Paylaşmayı bu kadar önemseyen bir dine inanan bizlerin de israftan kaçınması, daha çok paylaşımcı olması gerekmektedir.
Müsrif olmazsa israfta olmaz.